Oude tijden herleven op de Brink, compleet met disco, soul en frietzakjes

SINT ANTHONIS | Dancing Bos, het was een staptent met legendarische status in Sint Anthonis en héél ver daarbuiten. Menigeen heeft daar in de jaren ‘70 en ‘80 de partner leren kennen. Nadat vorig jaar café Het Hert centraal stond tijdens de opening van de Sint Tunnisse Brinkfeesten, zal het dorpsplein op vrijdag 10 juli de soul- en discovibes van Dancing Bos laten herleven!

“Dan legde je met een hele groep zo’n 25 gulden per persoon in en ging je muntjes kopen. Die werden verkocht in van die dicht geniete frietzakjes, dus je liep dan met zo’n 600 gulden aan frietzakjes. Dat gooide je het allemaal bij elkaar in een lege asbak en daar deed je dan heel de avond mee.” Tars van den Broek weet nog goed hoe hij ieder weekend, zowel op zaterdag áls zondag, van De Rips naar Sint Anthonis ging om te stappen. Altijd met de bus, en hij moest op de heenweg vrijwel altijd staan, “want dan zaten die Helmonders er al in”. Ja, het centrum van Sint Anthonis bruiste enorm in de jaren ‘70 en ‘80. Dancing Bos was daarin wel de absolute hotspot van de wijde regio, met zijn voor die tijd vooruitstrevende lichtshow, iconische bartafels en fijne sfeer.

Singletjes met disco en soul
Als kers op de taart stond Hans van Vonderen achter de draaitafel. Bijna vijftien jaar heeft de Boxmerenaar hier plaatjes gedraaid, letterlijk. “Ik ging wekelijks naar de muziekwinkels om singletjes te kopen”, blikt Hans terug. “Ik had met de winkels zelfs afgesproken dat nieuwe muziek eerst door mij beluisterd mocht worden voordat het verkocht werd. Ik kon wel inschatten wat het goed ging doen op de dansvloer.”
Want die dansvloer, dat was Hans’ kracht, volgens Tars, Johan de Bruin van Stichting Bruisende Brink en Jos Bos, eigenaar van deze illustere dancing. Soul, disco: “daar ging iedereen goed op!”, zegt Jos. En toch, als je daar dan even geen zin in had, was er geen man over boord. Johan: “dan ging je gewoon even kijken bij Sunshine Corner of ‘t Hert. Bijvoorbeeld omdat Normaal daar speelde”.

Precies genoeg
“En wat dan het mooie was, als je dan terug in Dancing kwam, stond je asbak met munten nog nét zo vol op tafel! Dat kon toen gewoon. Het personeel hield dat wel in de gaten!”, vervolgt Tars lachend. Hij prijst daarbij niet alleen het bevlogen barpersoneel, maar ook Jos zelve en zijn onlangs overleden partner. “Mia zat bij de muntenverkoop. Ze wist dondersgoed wie er binnen was. Ze had altijd scherp overzicht.
En Jos, jij ook!” Jos antwoordt: “Dat vonden we heel belangrijk: zelf op de vloer zijn en overal even een praatje maken. Niet te veel, het moest zakelijk blijven, maar precies genoeg om te zien wie je binnen had”. Resultaat: volgens Jos, Tars én Johan gebeurden er (bijna) nooit nare dingen in Dancing Bos.

Frituur en sterke verhalen
Luisterend naar de mannen zijn er juist alleen maar mooie dingen gebeurd hier, in de jaren ‘70 en ‘80. Hebben ze het niet over frietzakjes muntjes, dan gaat het wel over de frituur-kiosk bij Van Kol waar na sluitingstijd nog iets besteld werd. Of over de achterkant van kerk, waar innig en intiem afscheid werd genomen, voordat de bussen weer richting Helmond vertrokken. Intiem zeker. Tars lacht: “Ik denk dat je van de kinderen uit de huwelijken welke door Dancing Bos zijn ontstaan inmiddels een aardig dorp kunt vullen. Met een bruisend verenigingsleven!”
Tars, Hans, Jos en Johan kunnen nog uren herinneringen én sterke verhalen ophalen over hun staptijd in Sint Anthonis. Maar, graag willen zij dit met nog meer mensen doen, en laten zodoende Dancing Bos voor één dag herleven. Op vrijdag 10 juli wordt de Brink volgehangen met spiegelbollen en flitsende verlichting. Hans zal dan onder meer Donna Summer en ‘Rivers of Babylon’ uit de speakers laten knallen, en die iconische bartafels zullen dan weer getuige zijn van nieuwe, sterke stapverhalen. En op die bartafels: bekers met muntjes. Tars: “Want we gaan zeker weer met muntjes werken, en die gaan we in frietzakjes verkopen!”