Ze zijn van goede wil, die raadsleden, maar het zijn slappe theemutsen
Het is gewoon een stelletje slappe theemutsen, die raadsleden. Ik ben er helemaal uit, heb lang getwijfeld. Maar nu weet ik het. Dat komt door de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen. Ik heb veel gelezen over de plannen voor de komende periode. Dat is echt heel leuk. En heel veel. Maar het kan niet.
Is het een stelletje oplichters dan? Nee, zeker niet. Sterker nog, ze willen er echt iets leuks van maken. Dat menen ze oprecht, ben ik van overtuigd. Er is een parkeerprobleem in Boxmeer en hups, de VVD meldt dat het moet worden opgelost, nu meteen. Er is een woningtekort en hups, D66 wil van het mislukte vakantiepark Dommelsvoort een nieuw dorp maken. Het CDA in Gennep maakt mij ook heel warm van binnen: “Als mens willen we gezien en gewaardeerd worden.” Team Lokaal wil elk jaar in elk dorp een straat erbij bouwen.
Zijn al deze mensen niet goed bij hun verstand, hoor ik u vragen? Jawel, valt wel mee, het gaat hier om een probleem dat mijn moeder zaliger een kleine eeuw geleden al aanstipte: “Je kunt niet alles hebben, jongen.”
Verrek als dat niet waar is. Weten de raadsleden dat al? Ik denk het wel. Maar ze durven het niet te vertellen. In hun drang om door iedereen aardig gevonden te worden, delen ze beloften uit. Elk dorp heeft recht op zijn voorzieningen. Dat kan helemaal niet, maar ga als kandidaat-raadslid maar eens aan een klein dorp vertellen dat ze kunnen fluiten naar een gemeenschapshuis of een voetbalveld.
Juist, lafheid is het probleem. Ze durven niet te zeggen waar het op staat. Ik kwam gisteren een Trump-aanhanger tegen die het gedrag van die hansworst vergoelijkte door te stellen dat alle bestuurders corrupt zijn, dus met ome Donald is niet zoveel mis. “Hij zorgt er voor dat er tenminste iets gebeurt, ja, net als Wilders.” Deze man staat op een van de kandidaat lijsten in het Land van Cuijk. En niet op die van Forum voor Democratie!
De (meeste) kandidaat-raadsleden zijn niet corrupt. Maar ze zijn te bang om keuzes te maken, te bang om te zeggen wat niet kan, niet fantasierijk genoeg om – ik noem maar wat - omwille van snellere woningbouw een vrachtwagen met vleermuizen naar Artis te rijden. Inderdaad, slapjanussen.